• PROCAMP
  • Afscheid Arne Schendelaar: “Het was iedere dinsdagavond feest op het veld.’’

    Arne Schendelaar stopt na 17 jaar als trainer bij Alcmaria, waarin hij in de laatste zeven jaar de jonge doelmannen onder zijn hoede nam. Vorige week werd hij in het bijzijn van familie en clubgenoten in het zonnetje gezet en bedankt voor jaren trouwe dienst.

    Keepen in de genen

    Na een voetbalcarrière waarin Arne zelf het doel van Kolping Boys verdedigde, streek hij samen met Carmen neer in het Hoefplan, alwaar zoon Jasper en een paar jaar later Ruben werden geboren. “En dan komt er natuurlijk een moment dat Jasper ‘gelukkig’ op voetbal wilde. Alcmaria is dan natuurlijk heerlijk dichtbij en de club met de mooiste toegangspoort.” Nadat hij assisteerde bij het training geven van de kabouters, raakte hij niet veel later betrokken bij het vak van keeperstrainen.

    Niet gek, aangezien beide zoons ook al snel de keepershandschoenen aan trokken. Iets genetisch, zo licht Arne toe: “Het keepen zit bij de Schendelaartjes echt in de genen, mijn vader was vroeger ook altijd keeper in zijn wilde voetbaljaren, zowel op het veld als in de zaal. Jasper (21 jaar, keeper bij PEC Zwolle) bleef vanaf de minipupillen al vaak bij een partijspel wat achterin hangen voor de goal. Voor ik het wist had hij de keepershandschoenen aan, om ze vervolgens nooit meer uit te doen. Datzelfde gold ook voor Ruben (17 jaar, keeper bij de O19-1): zien keepen doet keepen.”

    Lang Leve Youtube

    Gepassioneerd vertelt Arne verder over het keepersambacht. “Het mooie van het keepersvak is dat het een rotplek in het veld is, en juist dat maakt het zo bijzonder. Je kan de held van de wedstrijd worden, of juist de boosdoener bij een verliespartij. Wordt er gescoord, juicht de keeper alleen; Schiet de spits 3 keer mis, maar scoort hij de winnende kan hij met gemak nog de speler van de dag worden. Maakt de keeper een fout is het 99 procent van de tijd fataal. Dat maakt het dus zo mooi.”

     

    Nadat keeperstrainer Nick van Aart alleen de seniorenkeepers ging trainen, kwam er een functie vrij als keeperstrainer, die Arne met beide handen heeft aangepakt: “Zonder ook maar enige cursus te hebben gevolgd over de lesstof.” Met behulp van Youtube en de jarenlange ervaring langs de lijn staan werden de trainingen vaak pas op de maandagavonden voorbereid. Echter deed dit niks af aan het spelplezier van de jonge keepertjes. “Wat ik vaak hoor tijdens de training is dat het voor de keepers de mooiste drie kwartier van de week zijn. Het enthousiasme van die gasten gaf mij iedere keer weer de motivatie om er toch maar weer een jaar aan vast te plakken voor de club.”

    Voorbeeld voor jonge vaders of moeders

    Nu, na zeven jaar actief te zijn geweest als keeperstrainer, hoopt Arne dan ook dat de jongere generatie de taak van keeperstrainer oppakt. “Laat ik een mooi voorbeeld zijn voor de jonge vaders of moeders die nu op de club lopen om ook een soort van besmet te raken met het trainerschap. Zonder cursus of voetbalervaring kan je een mooie bijdrage leveren aan het voetbalplezier van je zoon of dochter. Het maakt dan niet uit op welk niveau hij of zij voetbalt, als vrijdagavond maar de tas klaar staat om zaterdag de wei in te mogen en weer lachend op de fiets naar huis te gaan na de wedstrijd. Het liefst nog met de limonade afdruk nog op het gezicht na het fanatiek limonade drinken in de rust.”

    Arne, bedankt voor je trainerschap en we hopen je nog vaak op ons complex te mogen verwelkomen!